حجتالاسلام و المسلمین ابراهیم سیفی از مبلغین شهرستان آمل در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره بر محوریت آموزه معاد در سوره مبارکه ذاریات اظهار داشت: این سوره با قسمهای مکرر به پدیدههای شگفت نظام آفرینش مانند باد، ابر، کشتیها و فرشتگان، بر یک هدف کلیدی تأکید میورزد: «إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ وَإِنَّ الدِّینَ لَوَاقِعٌ». همه این قسمنامه عظیم الهی برای اثبات راستبودن وعده قیامت و حتمیبودن جزای اعمال است.
استاد حوزه افزود: بنا بر تأکید علامه طباطبایی (ره)، ایمان به حساب و جزای روز قیامت است که ایمان به توحید و نبوت را از حالت «لغو» و بیاثر خارج میکند و به آن حیات و تحرک عملی میبخشد، زیرا پذیرش خالق و پیامبر، زمانی معنادار است که انسان بداند در برابر اعمال خود در پیشگاه الهی مسئول است.
وی با اشاره به دو سرنوشت کاملاً متفاوت برای انسانها در این سوره، ابراز کرد: گروه نخست، کسانی هستند که با لجاجت، وعده معاد را انکار یا مسخره میکنند و به گمانهای بیاساس «خَرَّاصُونَ» دل میبندند، سرنوشت اینان در قیامت، سوختن در آتش است: «یَوْمَ هُمْ عَلَی النَّارِ یُفْتَنُونَ». در مقابل، گروه دوم، «مُتَّقِین» یا پرهیزکاران هستند که سرنوشتشان بهشتهای پرنعمت است: «إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَعُیُونٍ».
حجت الاسلام و المسلمین سیفی خاطرنشان کرد: قرآن صفات ممتاز این متقین راستین را در آیات ۱۷ تا ۱۹ سوره ذاریات برمیشمارد که نشاندهنده یک الگوی جامع تربیتی است، اولاً آنان «قَلِیلًا مِّنَ اللَّیْلِ مَا یَهْجَعُونَ»، یعنی بخش کمی از شب را به خواب میروند و به عبادت و نماز شب میپردازند (حقالله)، ثانیاً «وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ» در سحرگاهان به استغفار و بازگشت به خدا مشغولند، ثالثاً «وَفِی أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ»، در اموال خود حقی برای نیازمندان و محرومان قائلند (حقالناس).
استاد حوزه تأکید کرد: درس بزرگ سوره ذاریات این است که نجات اخروی و دستیابی به مقام متقین، منوط به جمع این سه ویژگی است؛ نه نماز شبِ بدون توجه به محرومان و نه انفاقِ بدون ارتباط با خدا، جامعه اسلامی زمانی به اقتدار واقعی میرسد که تربیت فردی و اجتماعی آن، همزمان بر محور «حقالله» و «حقالناس» و بر اساس ایمان به حساب و کتاب دقیق روز قیامت استوار باشد.
انتهای پیام. /
نظر شما